خاطره جانباز70درصد از دیدار با رهبری/به آرزوی دیرینه ام رسیدم

به گزارش خبرنگار دیوانگاه،سالهای سال بود که این آرزو به دل مانده بود که خدایا می شود پای آقا و رهبرم را ببوسم ، در چندین نوبت که به ملاقات آقا به تهران رفتم در حین سخنرانی میخواستم فریاد بزنم که رهبرم تو را به جان مادرتان فاطمه(س)اجازه بدهید که بیایم و پایت را ببوسم ولی می ترسیدم از اینکه مبادا نظم مراسم بر هم بخورد.
واین آرزو به دل مانده بود تا اینکه خداوند توفیقی را نصیب مردم استان کرمانشاه کرد ودر مهرماه سال 1390 رهبر معظم انقلاب سفر پر خیر و برکتی را به استان کرمانشاه داشت.
چند بار سخنرانی آقا در جمع مردم کرمانشاه ، دیدار با روحانیت ،خانواده معظم شهداو جانبازان،و دیدار با بسیجیان رفتم تا اینکه در پادگان شهید سروران ارتش در جمع نیروهای مسلح به آرزوی خود رسیدم .
در هنگام ورود به پادگان با معرفی خود به عنوان جانباز ما را به سمت صف جانبازان که در جلو جمعیت قرار داشت هدایت کردندو من را روی صندلی نشاندند.
تپش های قلبم با نزدیک شدن حضرت آقا به صف جانبازان شدت پیدا می کردتا اینکه نزدیک من شدند از صندلی جدا شده و خود را به پای حضرت آقا انداختم اما محافظان من را گرفتند تا آرامش خود را حفظ کنم .
حضرت آقا نزدیک شد و مرا در آغوش گرفت،خدا می داند که چه حالی داشتم اصلأ نمی توان آنرا وصف کرد و باورم نمی شد که به آرزوی دیرینه خود رسیده باشم.
بعد از این ملاقات کوتاه اما به یاد ماندنی چفیه ای که دور گردن آقا بود را از آقا هدیه گرفتم که آنرا با تمام دنیا عوض نمی کنم