گوردخمه سرخ ده از آثار بر جای مانده از تمدن ایران باستان

به گزارش خبرنگار دیوانگاه، گوردخمه سرخ ده در 19 کیلومتری گوردخمه اسحاق‌وند و میان روستاهای شمس‌آباد و سرخ ده از توابع شهرستان هرسین و در کنار رودخانه گاماسیاب قرار دارد.
این گوردخمه به صورت طاقچه است و در اطراف آن، قاب‌های تراشیده شده‌ای به چشم می‌خورد.
ورودی این گوردخمه که رو به غرب می‌باشد، 110 سانتی‌متر عرض و 85 سانتی‌متر ارتفاع دارد و ارتفاع کف گوردخمه تا بلندترین نقطه سقف 120 سانتی‌متر می‌باشد.
در ایران باستان، اجساد مردگان دفن یا سوزانده نمی‌شد زیرا ایرانیان اعتقاد داشتند خاک و آتش دو عنصر مقدس از عناصر چهارگانه هستند و از همین رو از آلوده کردن آن‌ها خودداری می‌نمودند.
 آنان پیکر درگذشتگان را بر بالای کوه قرار می‌دادند تا گوشت و امحاء آنان خوراک پرندگان وحشی شود و پس از مدتی به این منطقه مراجعه می‌نمودند و استخوان‌های باقیمانده شخص درگذشته را در محلی به نام استودان (استخوان‌دان) قرار می‌دادند.
استودان‌ها معمولاً یک حفره یا غار طبیعی بود و در محل‌هایی که چنین عوارضی وجود نداشت، به وسیله سنگ، سازه‌هایی به شکل استوانه‌ ایجاد می‌کردند و استخوان‌ها را در آن قرار می‌دادند.
 در آن زمان، افرادی که از نظر ثروت و طبقه اجتماعی، موقعیت ممتازی داشتند، در دل کوه‌ها و صخره‌ها برای خود اقدام به ساخت استودان‌های اختصاصی (گوردخمه) می‌نمودند که در گوشه و کنار ایران، نمونه‌های فراوانی از آن‌ها دیده می‌شود که در این میان شهرستان هرسین دارای نمونه هایی از این گوردخمه ها می‌باشد.
برای دسترسی به گوردخمه سرخ‌ ده باید از پلیس راه بیستون به سمت شهر هرسین رفته و بلافاصله بعد از عبور از پل چهر، به سمت راست پیچید و از آنجا مسافت 11 کیلومتر به موازات رودخانه گاماسیاب پیمود. حدود یک کیلومتر قبل از رسیدن به روستای سرخ ده، در سمت چپ جاده، این گوردخمه در بالای صخره‌ای خودنمایی می‌کند.