اختصاص 203هکتار از اراضی دیم و منابع طبیعی شهرستان هرسین جهت احداث کارخانه آهن اسفنجی/ زمین خواری به شیوه محترمانه/ ایجاد اشتغال به هر طریقی روش مناسبی به نظر نمی رسد/

به گزارش خبر نگار دیوانگاه،در پی خبرهای واصله مطلع شدیم که افرادی قصد احداث یک کارخانه آهن اسفنجی در شهرستان را دارند و مسئولین شهرستان هم موافقت کرده اند که طرح اجرایی شود هر چند توافقات اینگونه کارها قبلأ از بالا هماهنگ می شود.

در پی این خبر بر آن شدیم که مختصری در رابطه با اینگونه پروژه ها که اصولاً مشکلاتش گریبان شهرستان را می گیرد مطالبی ارائه کنیم.

در این جا باید این نکته را یادآور شویم که کارخانه هایی که اغلب در اطراف شهرستان احداث می شوند نه اینکه خیر چندانی برای شهرستان ندارند بلکه فقط توانسته ایم از آنها به عنوان اسپانسر و پشتیبان مالی آنهم برای اجرای مراسمات محدود استفاده کنیم.

آیا تا کنون از خود پرسیده اید که چند درصد از شاغلین این کارخانه ها از شهرستان هرسین هستند و اینکه چقدر از افراد متخصص و کاردان شهرستان در این کارخانه ها مشغول به کار شده اند.

متأسفانه اگر لطفی هم در برخی موارد در زمینه اشتغال به شهرستان شده است فقط از جهت نیروی کار فعال بوده و از نظر بکارگیری متخصص در این کارخانجات از شهرستان هرسین به 10درصد هم نمی رسد و این باعث تأسف است.

کارخانه هایی که مانند پتروشیمی و پلیمر مستقر در پل چهر که حدود چند صد هکتار از اراضی مرغوب منطقه را اشغال کرده است ، فقط توانسته است آنهم با رابطه و نه با ضابطه فقط 20درصد از شاغلین خود را به شهرستان هرسین اختصاص دهد و بقیه غیر بومی هستند.

کارخانه جهان فولاد مورد بعدی است که آنهم سطح وسیعی از زمین های دیم و منابع طبیعی منطقه روستای چغاکبود را به خود اختصاص داده و روز به روز در حال وسعت تسلط خود بر منابع طبیعی و زمین های اطراف است.

نمونه دیگری از این قبیل پروژه ها کارخانه کاغذ واقع در پل چهر است که سال هاست بلاتکلیف رها شده است و این طرح حدود 250هکتار از زمین های منطقه را در بر گرفته که جزء مرغوبترین زمین های آن منطقه بشمار می رود.

جدید ترین پروژه که قرار است در منطقه احداث شود کارخانه آهن اسفنجی که با اجرایی شدن این طرح کلکسیون طرح های چند صد هکتاری در شهرستان کامل می شود که از روستای گرمیانگ شروع شده و حدود 203هکتار از زمین های دیم و منابع طبیعی منطقه را در بر می گیرد.

مطلبی که در این بین محرز و مشخص است این است که ما نتوانسته ایم به هیچ وجه از منابع طبیعی خود  به نحو احسن استفاده کنیم و همچنان شاهد تخریب آنها به شیوه های گوناگون و دلایل بد و بدتری و مرگ زیست بوم خود بوده ایم و در حال حاضر هم می خواهیم به بهانه اشتغالزایی 203هکتار از زمین های منطقه را جهت ساخت این کارخانه واگذار کنیم.

چیزی که محرز است این است که بحث اشتغالزایی بحث بسیار مهمی است و باید به آن توجه ویژه ای شود ولی مسئله  که در طرف دیگر این قضیه قابل توجه است طرح این سوال است که آیا لازم است که برای احداث این کارخانه 203هکتار زمین واگذار شود.

با توجه به مطالب یاد شده مطلبی که ذهن انسان را مشغول می کند این است که برای احداث کارخانه ای با این عنوان تقریبأ یک چهارم این مقدار هم کفایت می کند پس چه لزومی به اختصاص این مقدار زمین هست و مسئولین باید توجه داشته باشند که اگر اوضاع همین جور پیش برود تمک بیشتر اراضی منطقه در اختیار افرادی معدود و صاحب نفوذ قرار می گیرد که این کار نیز نوعی زمین خواری محترمانه به نظر می رسد.

البته مسلم است که طرحی به این گستردگی نمی تواند از شهرستان پشتیبانی شود و مسئولین شهرستان فقط انجام پروژه را تسهیل می کنند ولی در هر حال  مسئولین استان باید توجه داشته باشند که اگر بخواهند برای هر پروژه ای این مقدار زمین واگذار کنند در آینده ای نه چندان دور باید شاهد کشاورزی بر روی پشت بام ها باشیم.